Я вельмі не хацеў пісаць штосьці падобнае, але даводзіцца гэта рабіць.
Напярэдадні гульні з Галандыяй узьнікла наступная праблема дагэтуль мне невядомая, бо я летам быў у штатах і непасрэдна гэтым пытаньнем не займаўся. Але пачалі з'яўляцца скаргі ад людзей менавіта да мяне, як да лідара фан-клуба, што Дэн, як высьветлілася для мяне, яшчэ летам сабраў грошы, але яшчэ не аддаў майкі людзям. Я тады больш шчыльна заняўся гэтым пытаньнем, але мне і іншым удзельнікам фан-клуба Дэн распавядаў пастаянна пра нейкія праблемы, праз якія у яго не атрымліваецца майкі аддаць. Але яны быццам бы былі гатовыя. Калі ж ўзьнікла неабходнасьць зрабіць майку для Жаўнова, вырашылі ўзяць адну з маек Дамавога ў Дэна, каб сэканоміць. Мы з Юрыусам чакалі Дэна і нават дамовіліся пра сустрэчу, але у Дэна зноў з'явіліся нейкія дзіўныя праблемы, праз якія ён ня здолеў прыехаць і аддаць майку. Давялося плаціць 40000 за новую майку для Жаўнова.

Пасьля пістонаў ад мяне перад Галандыяй Дэн паабяцаў (сказаўшы, што майкі даўно гатовыя) аддаць іх мне на днях. Пасьля двух -трох спробаў сустрэцца (тэлефон дзівосным чынам быў недаступны, але я так думаю, проста скідвалі мой званок) нічога не атрымалася. Адначасова дэн дзівосным чынам зьнік з нашага сайта і з ПБ, але рэгулярна пісаў на казахскім форуме, адкуль было відавочна, што нэт у яго ёсьць, але ён чамусьці хаваеца ад нас з вамі. Адсюль я зрабіў выснову, што маек у яго няма. Я ня ведаю, што здарылася з тымі грошамі на майкі: ці ён проста аблажаўся з вырабам маек і не хацеў прызнавацца. што аблажаўся; альбо ён куўдысьці прасраў грошы (напрыклад, на таталізатар, альбо на паездку ў Віцебск, хаця я асабіста не хацеў верыць у апошні варыянт і да апошняга стараўся ў ратаваць яго рэпутацыю). Пасьля таго, як я (напэўна апошні з фан-клуба) паверыў, што маяк у Дэна няма і не здолеў да яго дазваніцца, я напісаў яму па асе, што я ня веру, што ў яго ёсьць на руках майкі, але сказаў, аб ён не ганьбіў сваё імя і аператыўна зрабіўмайкі і аддаў мне. Я сам быў цэлы тыдзень вельмі заняты, таму даў Дэну тыдзень на выраб маек. Прайшло нават больш за тыдзень. У аўторак я нарэшце здаў курсач. у сераду патэлефанаваў Дэну і мы дамовіліся сустрэцца ў чацьвер у гадзіну дня на Акадэміі навук. Мне было нязручна сустракаца ў гэты час, бо вучуся на другую зьмену, і я папрасіў Ігарка, ён як-раз вучыцца непадалйку. Адмыслова я час не хацеў мяняць, каб даць Дэну менш прасторы для манёўра (чытай: галімых атмазак). Ясен хер, ніхто на сустрэчу не прыйшоў. атрымліваецца, я яшчэ і сябе пад удар падставіў, бо Ігара папрасіў майкі забраць, а Дэн сваю сраку не прыпёр. праз пару гадзін ён нарэшце пазваніў (у 13-00 не ўздцмаў слухаўку), і сказаў, што н п'яны ў Магілёве і просіць прабачэньня за тое, шо не прыйшоў. У панядзелак я тэлефаную Дэгу, каб дамовіцца на аўтрак. Але ў аўторак ён заняты. Добра. Я ўжо вырашыў, што пастаўлю яго да сьценкі, калі скажу, што прыеду ў любы час і ў любое месца. Я гатовы быў ахвяраваць асабістым часам (хаця ён сам павінен быў зрабіць майккі і раздаць іх людзям) і прыехаць у лдбы куток менска ў любы час. Дамовіліся на сераду на 13-00. У сераду (сёньня) я вырашыў падстрахаваца: даслаў СМС-ку з нагадваньнем пра сустрэчу. ён мне адказаў, што заняты будзе, і сустрэнецца са мной пазьней. Я прагульваў пары і чакаў тэлефанаваньня. Ў 16-00 прыблізна патэлефанаваў яму сам. Ён сказаў, што ужо хутка вызваліцца і сустрэнемся. Хутка мне ніхто не званіў, таму я сам пазваніў пасьля 17-00 (сам я ў гэты час быў на кастрычніцкай), але Дэн быў недастцпны. Штосьці часта ён апошні месяц недастцпны, не здаецца вам так? У выніку атрымалася дазваніцца, але ў яго былі нейкія праблемы з сувязьзю (на гэты раз, здаецца, сапраўдныя). Але я пасьпеў яму сказаць, што будуць чакць яго ў 18-00 на станцыі Акадэмія Навук. Ён пагадзіўся. У 18-00 я стаяў на платорме Акадэміі Навук. Дэн не з'явіўся. Тэлефон яго не адказваў. Я чаказ 40 хвілін. Поотым у мян была сустрэча зь лепшай сяброўкай, у якой быў Дзень нараджэньня. Больш чакаць я банальна ня мог (ды і навошта. 40 хвілін - толькі ( дзяўчыны. прабачце) баба так можа спазьняцца). Дзваніцца яму не атрымалася. Нават калі дапусьціць, што тэлефон сапраўды не працаваў, ён ведаў (бо я яму сказаў пры апошняй размове і СМС-ку яшчэ гнапісаў), што я буду чакаць на платформе. Ніхто не з'явіўся. ніхто не пазваніў мне да гэтага часу (а зараз 2 ночы) і не палумачыў, што здарылася. Але позна штосьці тлумачыць. Мне больш не хочацца званіць яму (хаця гэта ён мне павінен званіць, каб я дапамог майкі раздаць, калі ён такі заняты), бо ён не адказвае, альбо выдумляе якую-небудзь чухню.

Я, на правах каардынатара, заяўляю наступнае: усё, што казаў нам Дэн на працгу апошняга месяцу - галімы піздзёж, чыстая хлусьня. Сваімі паводзінамі ён паказаў, што лічыць 50 чалавек фан-клуба дурнямі, дэбіламі, і карміў нас пустымі абяцанкамі. На падставе ўсіх вышэйапісаных падзей я магу зрабіць выснову, што маяк няма і , відаць, ня будзе. Грошы таксама невядома дзе (я не магу гэта высьветліць, бо банальна не магу дабрацца да Дэна).

Спрабуючы навешаць лапшу кучы людзей, ён сапсаваў сваю рэпутацыю, страціў мой давер па справах фан-клуба. Больш таго, ён павінен людзям пэўную суму грошай, і гэта фактычга можна расцэньваць як вараўство.

Я дапускаю (зь верагоднасьцю 1 адсотак), што майкі зробленыя, ці хаця б грошы цэлыя, але хачу дадаць наступнае: чалавеку, які так эгаістычна і пахуістычна ставіцца да іншых людзей і іх часу і праблем (не выконваючы свае абавязкі), не заслугоўвае ніякай павагі і даверу, і, нават, калі майкі сапраўды існуюць, я не магу давяраць гэтаму чалавеку важных заданьняў, пакуль ён не выправіць сваю нулёвую рэпутацыю

Калі дапусьціць, што маек няма і грошай таксама няма (я не хачу ў гэта верыць, але ўсё больш схіляюся, і Дэн сам наводзіць на такія думкі свамі паводзінамі) - мне давядзецца выгнаць яго з фан-клуба (такога яшчэ не здаралася, але нават маё бязьмернрае цярпеньне можа лопнуць).

Такім чынам, я не зьбіраюся траціць на гэтага чалавека больш ні хвіліны свайго часу. Для Дэна застаецца апошні шанец: прыйсьці ў нядзелю ў 12-30 да помніка на Нямізе і аддаць мне пры ўсіх вас сьведках альбо майкі, альбо грошы з тлумачэньнем, што ўсё ж такі адбылося. Чакаем зь нецярпеньнем. І я больш, чым упэўнены, што па-першае, ён гэта прачытае, і, па-другое, я і так вельмі лаяльна паставіўся да яго ў гэтай сітуацыі і даў цэлых два шанцы выправіць сытуацыю.